Gecmis Yaşam Askları I: Kaybolan Askın İzleri

 1.Kitabın Tanıtımı

"Kalbimde ebediyen dinmeyecek bir 'keşke' sızısı olarak yankılanacağız, John."

Geçmiş Yaşam Aşkları I – Kaybolan Aşkın İzleri

Isabelle & John​

   
Bir ruhun kendi kararıyla yazgısını mühürlediği o mevsim; bir aşkın değil, bir ömrün sonu oldu.

Isabelle M. Harrison, kelimelerin gücüyle dünyayı güzelleştirmek isteyen genç bir yazardı. Onun için aşk; bazen bir dükkânın tozlu rafında doğan bir bakış, bazen de ömür boyu kalpte yankılanacak "keşke" sızısıydı. Ancak kaderin ona yazdığı hikâye, kâğıt üzerindeki satırlardan çok daha sertti.

John Parker ile yolları kesiştiği an, zamanın kırılma noktasında yankılanan o pirinç ziller sadece bir kapının açılışını değil; iki ruhu birbirine kenetleyecek olan o amansız yolculuğun başlangıcını müjdeliyordu.

Ne var ki kader,
kalbin sağır kaldığı yerde hükmünü yürütmekte tereddüt etmedi.

John'un kalbinin sesinden korkup yaptığı yanlış seçim, asırlar sürecek bir bedelin ilk adımı oldu. Onun bu hatası; kaçırılan anların, bastırılan duyguların ve telafisi imkânsız kayıpların ilk tohumunu atmıştı. 

John, yıllar sonra pişmanlıkla geri döndüğünde ise vakit çok geçti; Isabelle artık kalbinin feryadını değil, sadakatin soğuk sükûnetini seçen; duygularını da kendi elleriyle kazdığı çukura gömen bir kadındı.

Kayıpların en ağırıyla sınanan bir ruh, harbin gölgesinde yok olan bir hane ve mazinin suskunluğundan geri dönen eski bir aşk...

Geriye dönüşü olmayan o keskin eşik aşılmış; masumiyetin son sığınağı da yerle bir olmuştu. "Ruhun Mezarı" olarak adlandırılan bir sandığa hapsedilen kitap taslakları, ait olduğu parmağa takılamayan bir yüzük ve yarım kalan kavuşmayı anlatan yetim kalmış müzik notaları...

Tüm bunlar, sessizliğin içinden aynı soruyu haykırıyordu:
"Ya kalbini susturmasaydı?"

Kaybolan Aşkın İzleri; sadece bir aşkın değil, iki ruhun yanlış zamanlarda verdiği kararların sorumluluğunu nasıl omuzladığının hikâyesidir.

Bazı hikayeler kalemle değil, ruhun derinliklerine basılan mühürle yazılır. Bir ömre sığmayacak kadar ağır olan her veda, tamamlanmak için başka bir hayatın kapısını çalmak zorunda kalır.

-»» ««-

Okurken dinlemenizi tavsiye ettiğim müzik: My Dearest Melancholy - (Dark Piano)